“Η ουσιαστική κρίση Δικαστών και Εισαγγελέων δεν υπόκειται σε πειθαρχικό έλεγχο” λέει ο Δικηγορικός Σύλλογος Καλαμάτας, μετά την ανακοίνωση της Προέδρου του Αρείου Πάγου για διερεύνηση της απόφασης να μην προφυλακιστούν οι εμπλεκόμενοι
Για παρέμβαση στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης κάνει λόγο ο δικηγορικός σύλλογος Καλαμάτας μετά την εντολή πειθαρχικού ελέγχου από την Πρόεδρο του Αρείου Πάγου για τις ανακριτικές αρχές που άφησαν ελεύθερους τους εμπλεκόμενους στο κύκλωμα στην Πολεοδομία της Ρόδου.
Κατηγορεί παράλληλα την ηγεσία του Αρείου Πάγου για επικοινωνιακού τύπου πρακτικές και ζητά την παρέμβαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Γ. Φλωρίδη.
Αντιδράσεις δικηγόρων στην εντολή Κλάπα: Ολόκληρη η ανακοίνωση του Δικηγορικού Συλλόγου Καλαμάτας
«Αν αληθεύουν τα δημοσιεύματα ότι ζητήθηκε ο πειθαρχικός έλεγχος των Δικαστών που δεν προφυλάκισαν τους πολεοδόμους της Ρόδου, αυτό αποτελεί μια από τις πιο βαριές μορφές παρέμβασης στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, από την ηγεσία του Αρείου Πάγου, στη δικαιοδοτική κρίση των Δικαστών.
Ο ανακριτής και η εισαγγελέας που χειρίστηκαν τη δικογραφία σε βάρος των πολεοδόμων της Ρόδου, είναι οι μόνοι που έχουν πρόσβαση και γνωρίζουν το αποδεικτικό υλικό και οι μόνοι που μπορούν να κρίνουν τα κατάλληλα μέτρα δικονομικού καταναγκασμού σε βάρος των κατηγορουμένων.
Είναι γνωστός, εξάλλου, ο νομικός κανόνας πως η προσωρινή κράτηση επιβάλλεται κατ’ εξαίρεση σε κατηγορούμενο για κακούργημα, μόνο ως μέσο διασφάλισης της παρουσίας του στο δικαστήριο ή αποτροπής τέλεσης νέων εγκλημάτων, σύμφωνα με τις συγκεκριμένες προϋποθέσεις, που κατά περίπτωση προβλέπονται στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, εφόσον κρίνεται αιτιολογημένα ότι τα λοιπά μέτρα δικονομικού καταναγκασμού, στα οποία δίνεται προτεραιότητα, δεν επαρκούν (ή ο κατ’ οίκον περιορισμός με ηλεκτρονική επιτήρηση δεν μπορεί να επιβληθεί) και χωρίς να αρκεί μόνο η κατά νόμο βαρύτητα της πράξης.
Η κρίση των δικαστικών λειτουργών είτε είναι ορθή, είτε λανθασμένη, υπόκειται μόνο στους κανόνες του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και όχι σε πειθαρχικό έλεγχο.
Ανεξαρτήτως των παραπάνω, έχει καταστεί κοινός τόπος, ότι μετά τις τελευταίες τροποποιήσεις των νέων Ποινικών Κωδίκων διεξάγεται στη δημόσια σφαίρα μια προσπάθεια ταύτισης της ορθής απονομής Δικαιοσύνης με την αυστηροποίηση. Οι θεσμοί των περιοριστικών όρων, της αναστολής της ποινής, η υφ΄ όρον απόλυση φαίνεται να αντιμετωπίζονται ως ακατανόητη επιείκεια παρόλο που απηχούν ισχυρούς θεσμούς του Κράτους Δικαίου, ενώ η προσωρινή κράτηση, η μη χορήγηση ανασταλτικού αποτελέσματος στην έφεση και οι μεγάλες ποινές, ως αντίδοτο στην εγκληματικότητα.
Η ανεξαρτησία του δικαστή – ζητούμενο και επιδίωξη μιας δημοκρατικής πολιτείας – καταλύεται όταν εισάγονται στη συνείδηση του υπολογισμοί και κριτήρια τρίτων που συνεπάγονται την αλλοτρίωση της προσωπικής του πεποίθησης με τη γνώμη εκείνων που μπορούν να του ασκήσουν πειθαρχικό έλεγχο.
Η ουσιαστική κρίση Δικαστών και Εισαγγελέων δεν υπόκειται σε πειθαρχικό έλεγχο. Άλλωστε τέτοιες ενέργειες (πειθαρχικού ελέγχου) δεν αλλάζουν την ήδη ειλημμένη απόφαση Δικαστών/Εισαγγελέων σχετικά με τη προφυλάκιση ή μη ενός κατηγορουμένου, ενώ έχουν ως συνέπεια προφανώς τον εκφοβισμό των δικαστικών λειτουργών, στην άσκηση του δικαιοδοτικού τους έργου, όταν κάθε φορά κατά την άσκηση του έργου τους, επικρέμεται η δαμόκλειος σπάθη ενός πειθαρχικού ελέγχου, σε περίπτωση «απαλλακτικής» τους κρίσης. Τούτο δε σαφώς συνιστά παρέμβαση στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, ανεξαρτησία που φωνάζουμε ότι αποζητούμε.
Η ηγεσία του Αρείου Πάγου για μία ακόμη φορά, επιχειρεί με επικοινωνιακού τύπου παρεμβάσεις, να αντιμετωπίσει τα ζητήματα που ανακύπτουν σε εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις, κάτι που άλλωστε έχει πράξει και κατά το πρόσφατο παρελθόν. Τέτοιου είδους παρεμβάσεις στην ουσιαστική κρίση Δικαστών και Εισαγγελέων προσφέρουν αρνητικές υπηρεσίες στην Δικαιοσύνη και οδηγούν σε ραγδαία οπισθοχώρηση της ορθής λειτουργίας της.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ Δ.Σ.Κ.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΛΕΞ. ΜΑΡΓΕΛΗΣ»
dikastiko.gr