Για πάνω από 45 χρόνια, το καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν ασκεί συστηματική καταστολή κατά του Ιρανικού πληθυσμού. Ωστόσο, οι Ιρανές γυναίκες και άνδρες δεν έχουν σταματήσει ποτέ να υψώνουν με θάρρος τη φωνή τους. Από τις φοιτητικές διαμαρτυρίες του 1999 έως τις εξεγέρσεις του 2009, του 2017 και του 2019, μέχρι το κίνημα «Γυναίκες, Ζωή, Ελευθερία» που γεννήθηκε μετά τη δολοφονία της Mahsa Amini το 2022.
Τις τελευταίες 2 εβδομάδες μεγάλες διαδηλώσεις έχουν ξεσπάσει στο Ιράν, με αφορμή το αυξανόμενο κόστος ζωής και την γενικότερη οικονομική ασφυξία, αφού το νόμισμα έχει υποτιμηθεί κατά 96% μέσα σε ένα χρόνο, και με αίτημα τη δημοκρατία και την απομάκρυνση του θρησκευτικού καθεστώτος που κυβερνά τη χώρα από το 1979.
O Ιρανικός λαός βρίσκεται για άλλη μια φορά μαζικά στους δρόμους για να απαιτήσει ελευθερία και αλλαγή καθεστώτος. Για περισσότερες από 80 ώρες, η χώρα έχει αποκοπεί από τον υπόλοιπο κόσμο, λόγω σχεδόν πλήρους διακοπής της πρόσβασης στο διαδίκτυο, σύμφωνα με το NetBlocks, έναν οργανισμό που παρακολουθεί και αναφέρει τις διακοπές λειτουργίας του διαδικτύου και τη λογοκρισία στο διαδίκτυο παγκοσμίως. Απέναντι στις μαζικές διαμαρτυρίες, το καθεστώς αντιδρά με πρωτοφανή βία: τουλάχιστον 2.000 διαδηλωτές έχουν αναφερθεί ως νεκροί, ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά, ενώ οι συλλήψεις είναι χιλιάδες, σύμφωνα με την οργάνωση Ιρανικά Ανθρώπινα Δικαιώματα.
Επιπλέον, οι πολιτικοί κρατούμενοι είναι χιλιάδες, ενώ πολλές γυναίκες κρατούνται ή έχουν εκτελεστεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών.
Το σημερινό κίνημα διαμαρτυρίας του Ιράν, εκφράζοντας τη λαϊκή οργή και απόγνωση, απαιτεί ριζικές αλλαγές, αφού το σημερινό καθεστώς επενδύει κυρίως στη στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας, για την διαιώνιση της κυριαρχίας του μέσα από τον φόβο και την καταστολή.
Το φεμινιστικό κίνημα στο Ιράν ήταν και παραμένει στην πρωτοπορία του αγώνα για δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα και ενάντια στο θρησκευτικό καθεστώς.
Η κατάλυση της δημοκρατίας στο Ιράν και η παραβίαση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Ιρανικού λαού, που οδήγησαν στην εξέγερσή του, δεν μας αφήνουν αδιάφορες.
Ως γυναίκες ενεργές στα κινήματα ειρήνης και ανθρωπίνων δικαιωμάτων δηλώνουμε δημόσια την υποστήριξή μας στον αγώνα του Ιρανικού λαού για δημοκρατία, για κοινωνική δικαιοσύνη, για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του: το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, τα δικαιώματα των γυναικών, των παιδιών, των ΛΟΑΤΚΙ, των θρησκευτικών και εθνικών μειονοτήτων.
Παράλληλα, καταγγέλλουμε απερίφραστα τα κάθε είδους ιμπεριαλιστικά σχέδια ξένων δυνάμεων, που αυτοαποκαλούνται σωτήρες.
Δικαίωση στον δίκαιο αγώνα του Ιρανικού λαού
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Βασιλοπούλου Βίκυ, Συν/χος Εκπαιδευτικός, Κοινωνιολόγος
Βεντουρη Ζαμπέτα, συνταξιούχος δασκάλα
Βωβού Σίσσυ, φεμινίστρια
Γεωργάτου Μάνια, Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός Βιολόγος
Γκασούκα Μαρία, Ομότιμη Καθηγήτρια Παντεπιστημίου Αιγαίου
Ζέρβα Αντωνία, Εκπαιδευτικός, Ιδιοκτήτρια Κέντρου Ξένων Γλωσσών
Θεοδωράτου Καλλέργη Κατερίνα, δικηγόρος
Καπερναράκου Κατερίνα, δημοσιογράφος, καλλιτέχνιδα, πρώην πρόεδρος Ελ.Τμήματος, Δ.Αμνηστίας.
Καραμεσίνη Μαρία, Καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου
Κατούφα Ευγενία, Μέλος ΔΕΠΙΣ Χαλανδρίου
Κεχαγιά Σοφία, εκπαιδευτικός
Κιουρή Χαρά, Φυσικός, Γεωπόνος
Κυλάκου Καίτη, Δικηγόρος
Κώστη Μακρίνα-Βιόλα, Ερευνήτρια ΕΚΕΤΑ
Λίλα Μαρία, δημοσιογράφος
Μαυρομμάτη Ελένη, Συνταξιούχος γιατρός ΕΣΎ
Πετράκη Γεωργία, ομότιμη Καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου
Πλακάκη Μαρία (Μαρουλίνα), Συνταξιούχος
Πουρνάρη Μαρία, Πανεπιστημιακός
Πριοβόλου Ελένη, Συγγραφέας
Ρεπούση Μαρία, ιστορικός, Διευθύντρια του Ινστιτούτου Ν. Πουλαντζάς
Σακκά Ιλεανα, πρώην συνδικαλιστικό στέλεχος, φεμινίστρια
Σερέτη Ναταλία, κοινωνιολόγος, δημόσια υπάλληλος
Σιάνου Φωτεινή, φεμινίστρια ακτιβίστρια
Σταύρου Ελένη, Πολιτική Επιστήμονας, Ιδρυτικό μέλος Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά, Ιδρυτικό μέλος Πρωτοβουλίας κατά των Γυναικοκτονιών
Στεργίου Ήβη, συνταξιούχος
Τζιτζίκου Σοφία, τ.Προεδρος UNICEF Ελλάδας
Φωτάκη Έφη, Φωτογράφος / Καθηγήτρια Φωτογραφίας
Χατζηνικολάου Κορίνα, Πανεπιστημιακός
Πέγκυ Ντόκου, δημοσιογράφος